Het is een alomvattend geheelsysteem ontdekking die laat zien dat tijd de universele factor van synchronisatie is. De onderliggende formulering van de Wet van Tijd – T(E) = Kunst, Energie vermenigvuldigt door Tijd is gelijk aan Kunst – staat voor de intrinsieke elegantie van alle natuurlijke fenomenen.

De gevolgtrekkende formulering van de Wet van Tijd zegt dat de snelheid van tijd onmiddellijk oneindig is, een factor die staat voor telepathie en verschillende paranormale fenomenen. Ja, tijd is sneller dan de lichtsnelheid! Wij moeten de geest onderzoeken om tijd te begrijpen.

In zijn essentie is tijd een frequentie uitgedrukt als een mathematische verhouding constante, 13:20. Deze constante definieert een heel nieuw rijk van realiteit, de synchrone orde. Dit is het vierdimensionale rijk waar synchroniciteit de norm is en feitelijk in kaart gebracht kan worden door de mathematische codes gebaseerd op de verhouding constante 13:20.

Door middel van deze constante kan aangetoond worden dat de huidige beschaving niet gecoördineerd wordt door de universele synchronisatie frequentie, maar door een kunstmatige timing frequentie dat een belangrijke factor is in de huidige wereldcrisis.

Geworteld in een onregelmatige 12 maanden kalender en een mechanische 60 seconden/60 minuten timing programma, drijft deze kunstmatige timingfrequentie (12:60) de mensheid nog verder weg van de natuurlijke orde, met vreemde effecten op het menselijk bewustzijn als gevolg. In deze analyse is de evolutie van de mens afhankelijk van de terugkeer van de natuurlijke timingfrequentie.

Hiervoor is de primaire sociale toepassing van de Wet van Tijd de Dertien Manen/28-dagen kalender. Door de Dertien Manen/28-dagen cyclus de harmonische (13:20) standaard van dagelijkse tijd maat te maken, en de onregelmatige twaalf-maanden wereldstandaard te vervangen, vestigt de Wet van Tijd een nieuwe fundering voor de herformulering van de menselijke geest en zijn kennissystemen.